Μες στο λευκό και μες στο μαύρο

Περιγραφή:

ΔΕΚΑΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΕΙΡΑΨΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, ΙΙ: Είναι το πέλαγος που κρύβει/ τη σιωπή/ γι' αυτό τόσο καλά την ομιλούν/ τα ψάρια./ Κάτω στην άμμο, στο βυθό/ όπου αμφορείς και δύτες/ μες τα παλιά ναυάγια που είναι πάντα νέα/ κει 'ναι τα μάτια τ' ουρανού/ που μας κοιτά με τ' άστρα/ κει 'ναι η πορφύρα που κρατά/ τα χέρια της βαμμένα. Μια αμυχή λοιπόν αρκεί/ για να 'ρθει ο Θεός σου πιο κοντά. (από τη σελ. 32 του βιβλίου)