Γι' αυτό
όταν η νύχτα αρχίζει να κρυώνει
µένουµε
ταγµένοι
τελευταίοι
εδώ
σ' αυτή την κλίνη τη βαθιά σκαµµένη του έρωτα
να µην µπορούν τα σώµατα
ν' ανοίγουνε τα σώµατά µας
το ένα στο άλλο
µια ενέργεια σκληρή
ένας φόβος
κάτι παράφορο
πικρό
λάµψη
-η µόνη που θα επιζήσει του φωτός.
