Ατάκτως ερριμμένα

Περιγραφή:

Λίγα λόγια πριν... Μετρώ τα χρόνια που πέρασαν, γυρνώντας προς τα πίσω. Η απόσταση μού μικραίνει πρόσωπα και πράγματα, όπως άλλωστε είναι φυσικό. Τα μικραίνει, αλλά και τα κάνει πιο καθαρά, πιο ευδιάκριτα. Είναι άραγε η νεαρή τους τότε όψη που συμβάλλει σ' αυτό; Είναι το νεττάρισμα που γίνεται με τη διορθωτική κίνηση του φακού της μνήμης; Ποιος ξέρει... Ένα είναι γεγονός, πως ο δρόμος που ενώνει το τότε με το τώρα, ή και αντίστροφα, είναι φωτεινός. Μπορεί η μνήμη να κινηθεί άνετα απάνω του, χωρίς να σκοντάψει πουθενά. Μπορεί ακόμα σε κάθε σημείο του να ξαναφέρει γεγονότα ή καταστάσεις στο προσκήνιο του σήμερα άφοβα, με τη σιγουριά που εγγυάται η ειλικρίνεια, όση γίνεται, και η τιμιότητα, όση μπορεί να υπάρχει σ' έναν άνθρωπο, που πάντα προσπάθησε γι΄αυτό. [...] Μενέλαος Παλλάντιος [...] Ψάχνε όπου βρεις. Ακόμα και στα σκουπίδια, κάτι καλό και χρήσιμο μπορεί νάχει παραπέσει. [...] Ξέρουμε τα μέσα της ζωής, τον σκοπό της όμως ποιός τον ξέρει; [...] Μη ζητάς από τον άλλο να σου δώσει περισσότερα απ' ό,τι έχει. Αν επιμείνεις, θα βγεις ζημιωμένος. [...]