Μια χούφτα χώμα

Περιγραφή:

ΕΔΩ, ΣΤΟΝ ΑΗ ΣΤΡΑΤΗ Ανάμεσα στη σιωπή όλων μας των καταφάσεων άκουσα εδώ, στον Άη Στράτη, τον αέρα να φυσάει Νύχτα νομίζω ήταν, μα μπορεί και μέρα ο θρήνος του τοπίου που σάπισε μετρά αλλιώς τον χρόνο Μία γυναίκα με μάτια μαύρα προσπέρασε Έδειξε κατά τον ήλιο Σεβόμαστε τον θάνατο μα σηκώνουμε ανάστημα στη ζωή Το φως μάς περιβάλλει ακόμα σηκώστε το χέρι σας προς τη μεριά του Λύπη στο βλέμμα της κι απέχθεια Γροθιά το χέρι