Μάνα λησμονιά

Περιγραφή:

Η μήτρα είναι η μνήμη, αποθηκεύεται στο ελάχιστο γονιδίωμα που αγωνίζεται να ζήσει. Ακμάζει, θεριεύει κι εκρήγνυται ώσπου να φθαρεί υποταγμένη στον ελεήμονα κύκλο. Η λησμονιά είναι η σκιά της που επικάθεται σε ότι είχε υπάρξει, πότε σαν γιάτρισσα και πότε σαν Νέμεση. Οι ιθαγενείς της Κεντρικής Αμερικής έλεγαν πώς όταν τραγουδιέται γεννιέται ο σπόρος. Και με τη συνδρομή κάποιας ροής -είτε με σπονδή, είτε με δάκρυ- ξαναρχίζει... Αριθμώντας χρόνια της στρεβλής διαλογής Για σένα ηλιόδρομο ζυγώνει Κείνο το απλήρωτο μερίδιο της λύπης Το όνομά σου ο προορισμός Το τέλος είναι ο σκοπός Πια τι σου μένει; Δύσε. ("Νεοληθική εποχή", σελ. 25)