Γυναίκες

Περιγραφή:

Το νήμα κόβει του ιστού Καίει τη ρίζα της ελιάς Τον ανωθρώσκοντα καπνό - ένα τελώνιο - διαλύει, συνδέοντας τα πάθη της με την αιθάλη Ξυπόλυτη στην πιο δασώδη περιοχή έως τη θάλασσα, ως τον γκρεμό έως ότου οι γραίες να επιληφθούν Πληρώνει το πορθμείο του μαστού Κόβει, αναχωρεί Πέλμα ελαφρύ Τώρα, έτη φωτός, έχει τον τρόπο Βουρλίζεται σαν ξωτικό με μαύρο ρούχο στα υπόγεια του "Ευαγγελισμού" Πλένει νεκρούς Τους σκέφτεται Ακούει στα λιμνάζοντα την εκπομπή πάλαι ποτέ για τους αγνοουμένους Ρωτάει αν επέρχονται Αν ανεβαίνουν ναυάγια μόλις ανελκυσθέντα το πρωί Ύστερα βλέπει σχεδιάσματα νερών στους τοίχους την ακτινοβολία στην κεφαλή των δίκαιων παιδιών τα ξέφρενα αμαξίδια στις ράμπες, τον Ελύτη Ξυπόλυτη αργότερα χτικιό στη Μαρασλή. με πλευρά ζώου αντί βυζιά σκληρές παλάμες και το κορμί του Σολωμού, παρμένο Ζητά τσιγάρο Έχει τον τρόπο της να νοσταλγεί Στο βάθος του φωταγωγού, η μάνα της Στη ράχη της, το εναλλασσόμενο κενό Κακό και ανάποδο θηλυκό με κακό τέλος Τις λίγες του μυαλού αναλαμπές βυθίζει ο θόρυβος της πόλης